პროექტი
ინდივიდუალური დახმარება ქართველ მიგრანტებს
საბერძნეთის ცხელი სკაიპ-ხაზი: migrant_gr თურქეთის ცხელი სკაიპ-ხაზი: migrant_tr საქართველოს ცხელი სკაიპ-ხაზი: migrant_ge

ისტორიები

2013-12-24

საბერძნეთში მყოფი ქართველი მიგრანტის მონოლოგი

"კითხვები შეგიძლია არ დამისვა, ვეცდები ჩემი ამბავი მოკლედ მოგიყვე თანაგრძნობა ხომ ყველა ადამიანს სჭირდება.

თბილისიდან ვარ, ისეთ ოჯახში გავიზარდე, სადაც ზრუნვა და სითბო არ მომკლებია. ყველაფერი პრესტიჟული მქონდა: სკოლა, უმაღლესი. მხოლოდ დროსტარებაზე ვფიქრობდი, გათხოვებითაც, სიყვარულით დავოჯახდი, ჯანმრთელი შვილები... რომც მინდოდეს ცუდს ვერაფერს ვიხსენებ.


შემდეგ კი ყველასათვის ნაცნობი კოშმარი დაიწყო.


დაწვრილებითაც რომ არ მოგიყვე, ხვდები ალბათ აქ რატომ აღმოვჩნდი. 2 წლით ჩამოვედი და მას მერე 15 წელი გავიდა… რამდენი დამცირება და ტკივილი ავიტანე. მარგარეტ ტეტჩერის არ ვიცი, მაგრამ მე კი ნამდვილად ვყოფილვარ "რკინის ლედი".


სახლი რომ დავიხსენი, ვალები გავისტუმრე, მშობლების საფლავი მოვაწესრიგე, მეუღლეს მცირე ბიზნესის აწყობაში დავეხმარე, შვილებს განათლება დავუფინანსე, ტანსაცმელზე და სხვა საჩუქრებზე რომ აღარ დავწვრილმანდე, საქართველოში დავბრუნდი.


ჩემი ცხოვრების ყველაზე დიდი "ვაი" კი აქ მელოდა, როდესაც მივხვდი, რომ დედა და ცოლი - ევროს "პროვაიდერად" გადავქცეულვარ. აღარ მკითხავ ალბათ, საბერძნეთში რატომ დავბრუნდი. ბაირონი, კოპერნიკი, ვისზე ნაკლები ვარ?


გული საქართველოში დავტოვე, მაინც ფეთქავდა ეგ ოხერი და ცოცხლად ხომ არ დავმარხავდი?


მალე შვილიშვილი მეყოლება, ეცოდინება, რომ თოვლის ბაბუა, ბოდიში "სანტა-კლაუსი" ლაპლანდიაში ცხოვრობს და მშობლებს თუ დაუჯერებს ახალ წელს საჩუქარს მიიღებს, ბებია კი- საბერძნეთში და რაც არ უნდა ცუდად მოიქცეს, საჩუქარი ყოველ თვე გარანტირებული აქვს. ვიცი, გზა, რომელსაც ტაძრამდე არ მივყავართ-საჭირო არ არის, მაგრამ ბებია რომელიც საჩუქრებს ვეღარ ჩუქნის, საჭიროა თუ არა, როცა გაიზრდება თვითონ გადაწყვიტოს, მე კი ამ კითხვაზე პასუხი უკვე ვიცი."

ესაუბრა ჟურნალისტი ნინო ბაჯელიძე

© 2013 - WWW.MIGRANT.GE Join us on Facebook Created by STUDIO LEMON